Ik was aan het micromanagen.

Ik wist dat ik het deed. Ik wilde het niet doen, maar ik deed het toch. En erger nog: al micromanagend betrad ik een vakgebied dat niet het mijne was.

Ik vroeg Claude om raad. Dat hielp niet.

Claude zei dat ik verwachtingen vooraf glashelder moest maken. Maar dit ging over onbekend terrein. Je weet niet wat je verwacht totdat je iets krijgt en ziet dat het niet is wat je verwachtte.

Claude zei dat ik niet op moest sturen op het hoe maar op het wat. Maar ik stuurde niet op het hoe. Ik stuurde op de details van het wat.

Claude zei dat ik moest accepteren dat 80% goed genoeg is. Hell no! Dit ging over iets wat heel belangrijk voor me is. Dan is alleen 100% goed genoeg.

Blijkbaar is samenwerken aan iets dat onbekend én heel belangrijk voor je is, en waarvoor je leunt op het vakmanschap van de ander, een spannende aangelegenheid.

Wat leerde ik wel?

Dat de crux van zo’n proces niet ligt in een heldere opdrachtverstrekking. Ook niet in sturing op het wat, noch in het intomen van mijn perfectionisme.

Het ligt in het aangaan van een zoekproces. Je zoekt samen naar de best passende combinatie tussen een middel (wat) en een doel (waartoe). Het doel komt van mij als opdrachtgever, het middel van de ander als vakmens. In ons gesprek moeten doel en middel vrij kunnen botsen, zodat ze elkaar steeds dichter kunnen naderen.

In zo’n proces is micromanagement niet bij voorbaat problematisch. Ik mag me als opdrachtgever bemoeien met de details. Want ook in de details van het middel wordt mijn bedoeling voelbaar.

Er ontstaat wel een probleem als ik aan het beunen sla op het vakgebied van de ander en de ander dat toestaat. Want dan weten we zeker dat ik niet het best passende middel krijg.

Dat vraagt een contractering die niet zozeer gaat over de inhoud. Wel over de manier waarop we elkaar tegengas gaan geven, ieder vanuit onze rol. Dát is de verwachting die vooraf glashelder moet zijn.

Zodat we open blijven staan voor elkaars inbreng. Zodat we elkaar niet kwijtraken als de botsing tussen doel en middel zich in alle scherpte voltrekt.

Alleen dan kan ons gesprek uitmonden in een middel dat precies de bedoeling tot leven wekt en dat geen van beiden vooraf hadden kunnen bedenken.

 

Annemarie Mars, maart 2026

Fotocredits: “Canada Geese” by Pat Waggener is licensed under CC BY- 2.0.