Een bestuurder vroeg me om eens naar hun missie en visie te kijken.

‘Tuurlijk!’ zei ik.

Who cares? dacht ik.

Want niemand leest toch die paragraaf in koersdocumenten en meerjarenplannen. En als mensen het al lezen, halen ze hun schouders op. Het zijn teksten vol vage ambities en open deuren. Ze doen niks.

Maar deze tekst verraste me

Ik zag de twee functies terug die een tekst moet hebben om een goed gesprek over verandering te ondersteunen.

De missie ging over wat ze als organisatie zijn. Hun identiteit. De functie is om te verbinden.

De visie ging over waar ze naartoe werken. Hun toekomstbeeld. De functie is om richting te geven.

De missie is nu, de visie is straks

Zo zag ik ook waarom tekst over missie en visie het gesprek over verandering zo vaak onbedoeld in de weg zit.

Dat gebeurt als je woorden uitspreekt die lijken te gaan over nu terwijl je ze bedoelt als tekst over straks.

Je zegt:

“Wij zijn een organisatie die toegankelijk is voor kwetsbare doelgroepen.”

Terwijl je bedoelt:

Onze grootste opgave is om toegankelijker te worden voor kwetsbare doelgroepen.

Je zegt:

“We leveren maatwerk voor het hoge klantsegment”.

Terwijl je bedoelt:

We willen het hoge klantsegment beter bereiken, en die vragen maatwerk.

Het signaal dat je onbedoeld met je tekst afgeeft is: de situatie die ik beschrijf is er al. We kunnen tevreden achterover leunen.

Je creëert je eigen ontkenning.

Dit geldt trouwens net zo goed als je je tekst over je identiteit geen missie noemt, maar why, purpose, bedoeling of kernwaarden.

Dus?

Ben altijd helder of je praat over nu of over straks. Alleen dan is een scherp gesprek over verandering mogelijk.

Dit blog verscheen op LinkedIn in de vorm van een carousel:

Waarom je missie en visie niet met elkaar mag verwarren